Debaty sejmoweXI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie zakresu zagrożenia bezpieczeństwa obywateli w wyniku postępowania polegającego na stwarzaniu pozornego zagrożenia zakażaniem bakteriami wąglika

   Szanowny Panie Marszałku! Nawiązując do pisma z dnia 7 grudnia 2001 r. o sygn. SPS-0202-191/01, przekazującego interpelację posła na Sejm RP pana Przemysława Gosiewskiego w sprawie zagrożenia bakteriami wąglika, uprzejmie przedstawiam następujące informacje.    Największe nasilenie zjawisk związanych z ˝żartami wąglikowymi˝ wystąpiło pomiędzy 16 a 26 października 2001 r. Liczba zgłaszanych przypadków wahała się od 30 do 60 w ciągu doby. W pierwszej dekadzie listopada odnotowywano od 20 do 30 zgłoszeń, a obecnie średnio po 2-3 na dobę w skali kraju.    Łącznie od 13 października do 16 grudnia 2001 r. do Komendy Głównej Policji wpłynęło 930 meldunków o przesyłkach niewiadomego pochodzenia z zawartością niezidentyfikowanych substancji. Zdecydowanie najwięcej przypadków odnotowano na obszarze podległym Komendzie Stołecznej Policji - 158. W woj. śląskim odnotowano 88 tego typu zdarzeń, w małopolskim - 84. Najmniej incydentów miało miejsce w województwach: świętokrzyskim - 17, lubuskim - 25, opolskim - 30 oraz podkarpackim - 32.    Straż Graniczna odnotowała 9 przypadków związanych z pozornym zagrożeniem wąglikiem oraz 5 przypadków alarmów bombowych, z których wszystkie okazały się fałszywe.    Ogółem odnotowane przerwy w ruchu granicznym spowodowane alarmami wąglikowymi wyniosły ok. 9 godz. Alarmy bombowe spowodowały wstrzymanie odpraw granicznych na co najmniej 3 godz.    Biuro Ochrony Rządu poinformowało o 14 przypadkach związanych z pozorowaniem zagrożenia atakiem bioterrorystycznym. Dotyczyły one Sejmu i Senatu (6 przypadków), Kancelarii Prezydenta RP (3 przypadki), Kancelarii Prezesa Rady Ministrów (4 przypadki), Ministerstwa Spraw Zagranicznych (1 przypadek).    Na polecenie kierujących akcjami przedstawicieli Inspekcji Sanitarnej przeprowadzono w skali kraju 145 ewakuacji. Podjęto działania obejmujące m.in. izolowanie miejsca zdarzenia, kierowanie osób mających kontakt z podejrzanymi substancjami na obserwację do szpitali, transport zabezpieczonego materiału do laboratoriów, dezynfekcję pomieszczeń i dokonywanie niezbędnych czynności procesowych.    Oprócz ˝podkładania˝ nieznanych substancji w miejscach publicznych, a także w mieszkaniach prywatnych, w okresie od 13 października do 17 grudnia 2001 r. ˝żarty wąglikowe˝ dotyczyły: urzędów pocztowych - 175, komisariatów Policji - 55, urzędów administracji rządowej i samorządowej - 85, innych obiektów użyteczności publicznej - 174. Łącznie odnotowano 489 przypadków.    Według danych zebranych od wszystkich służb ratowniczych uczestniczących w akcjach likwidacji spodziewanych zagrożeń można przyjąć, że łączny, szacunkowy koszt jednej akcji ewakuacyjnej wynosi 4000 zł. W skali kraju ogólny koszt podjętych 145 akcji można określić na kwotę ok. 580 000 zł.    W celu ograniczenia narastającego zjawiska psychozy i eliminacji tego typu zdarzeń zaczęto nagłaśniać przypadki ujawniania sprawców fałszywych alarmów oraz informowano o skutkach wprowadzania w błąd organów państwowych i instytucji użyteczności publicznej. W porozumieniu ze środowiskiem dziennikarskim uzgodniono kierunek polityki medialnej w tych sprawach. Zaniechano publikowania materiałów o nieistniejącym w rzeczywistości zagrożeniu bakteriologicznym. Efektem tych działań jest m.in. spadek liczby omawianych zdarzeń do kilku w ciągu doby.    Jednocześnie pragnę poinformować, że pracownicy z grupy ˝podwyższonego ryzyka˝ zostali przeszkoleni w zakresie zagrożeń związanych z bioterroryzmem.    W obowiązującym stanie prawnym odpowiedzialności karnej podlegają sprawcy rzeczywistego zagrożenia (art. 165 § 1 ust. 5 Kodeksu karnego). W stosunku do sprawców ˝żartów wąglikowych˝ ma zastosowanie art. 66 Kodeksu wykroczeń przewidujący karę aresztu do 2 miesięcy, ograniczenie wolności lub grzywnę. Należy podkreślić, że szczególnie istotne dla skuteczności karania jest przyjmowanie przez organa wymiaru sprawiedliwości właściwej interpretacji istniejących przepisów.    Łączę wyrazy szacunku    Sekretarz stanu    Zbigniew Sobotka    Warszawa, dnia 11 stycznia 2002 r.