Debaty sejmoweXI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie konfliktu wokół sprzedaży Śląskiej Spółki Cukrowej SA

   W nawiązaniu do interpelacji pana Bogdana Lewandowskiego, posła na Sejm RP z dnia 18 lutego 2001 r., przesłanej do Ministerstwa Skarbu Państwa pismem nr SPS-0202-5851/01 przedstawiam stanowisko na postawione pytania:    1. Czy minister skarbu państwa opowiada się przeciw sprzedaży Śląskiej Spółki Cukrowej SA francuskiemu koncernowi?    Odpowiedź: W dniu 15 listopada 2000 r. została podpisana umowa sprzedaży 95% akcji Śląskiej Spółki Cukrowej SA inwestorowi francuskiemu - firmie Saint Louis Sucre International S.A.S. Minister skarbu państwa realizuje postanowienia w niej zawarte.    Informacja o obecnym stanie realizacji postanowień umowy:    Jednym z warunków zawieszających zamknięcie transakcji (wpłacenie przez inwestora ceny zakupu i w zamian za to przekazanie inwestorowi odcinka zbiorowego akcji Śląskiej Spółki Cukrowej SA) jest wydanie przez ministra spraw wewnętrznych i administracji zezwolenia inwestorowi francuskiemu na nabycie akcji Śląskiej Spółki Cukrowej SA w rozumieniu przepisów ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców.    Minister spraw wewnętrznych i administracji decyzjami nr 2/01 z dnia 5 stycznia 2001 r. oraz nr 201/A/01 z dnia 16 lutego 2001 r. odmówił francuskiej spółce wydania ww. zezwolenia, wskazując, że taka zgoda wydana być nie może ze względu na to, że Śląska Spółka Cukrowa SA nie jest właścicielem nieruchomości, oraz sugerując konieczność złożenia przez inwestora francuskiego szesnastu wniosków na każdą z cukrowni wchodzących w skład Śląskiej Spółki Cukrowej SA, a nie jednego wniosku na cały holding.    Należy zaznaczyć, że Śląska Spółka Cukrowa SA ma typową strukturę holdingową, a mianowicie spółka jest właścicielem 51% akcji w kapitałach zakładowych szesnastu śląskich cukrowni. Spółka o takiej strukturze holdingowej została utworzona na podstawie zapisów ustawy z dnia 26 sierpnia 1994 r. o regulacji rynku cukru i przekształceniach własnościowych w przemyśle cukrowym.    Inwestor francuski poinformował o niemożności spełnienia warunku zawieszającego zawartego w umowie (dot. zezwolenia MSWiA) z uwagi na jego bezprzedmiotowość i sugeruje zmianę umowy polegającą na zrezygnowaniu z ww. warunku zawieszającego i zamknięcie transakcji.    Aktualnie w Ministerstwie Skarbu Państwa trwa analiza, czy wobec przedstawionego przez MSWiA uzasadnienia odmowie wydania zgody warunek ten przestaje istnieć, czy też konieczne będzie wprowadzenie zmiany do umowy określającej jako warunek zawieszający uzyskanie szesnastu decyzji MSWiA na nabycie w sposób pośredni (objęcie akcji cukrowni - w interpretacji MSWiA) akcji cukrowni w rozumieniu przepisów ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców.    2. W jaki sposób rząd zamierza rozwiązać konflikt?    Odpowiedź: W ocenie ministra skarbu państwa celem obecnych działań organizacji rolniczych (organizowanych protestów i manifestacji) jest utworzenie silnego podmiotu polskiego, który grupowałby jak największą liczbę cukrowni - tzw. koncernu Polski Cukier. Ministerstwo Skarbu Państwa, wychodząc naprzeciw tym żądaniom, zatrudniło doradcę w celu stworzenia koncepcji utworzenia takiego koncernu. Pierwsze wyniki jego prac są już znane i w najbliższym czasie zapozna się z nimi Rada Ministrów. W związku z powyższym zapewniam, że są prowadzone działania zmierzające do rozwiązania konfliktu.    3. Dlaczego uniemożliwiono dostarczenie posłowi Janowskiemu bułki oraz koca?    Odpowiedź: Pan poseł Gabriel Janowski, okupując gabinet ministra skarbu państwa, nadużył uprawnień wynikających z ustawy o wykonywaniu mandatu posła. Pan poseł nie był przetrzymywany w gabinecie ministra skarbu państwa i w każdej chwili mógł go opuścić w celu zaspokojenia głodu lub udania się na spoczynek. Gabinet ministra skarbu państwa nie jest przystosowany do pełnienia roli hotelu lub stołówki i nie w tych celach jest on użytkowany.    W związku z powyższym twierdzenie zawarte w interpelacji pana posła Bogdana Lewandowskiego, że minister skarbu państwa chciał ˝wziąć posła Janowskiego głodem i zimnem˝, uważam za bezpodstawne.    Minister    Aldona Kamela-Sowińska    Warszawa, dnia 12 marca 2001 r.