Debaty sejmoweXI Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie reorganizacji Poczty Polskiej

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na przesłaną przy piśmie z dnia 17 marca 2000 r. znak: SPS-0202-3552/00 interpelację posłów Henryka Długosza i Zdzisława Kałamagi w sprawie reorganizacji Poczty Polskiej chciałbym przekazać poniższe informacje.    1) Odnośnie do koncepcji resortu w sprawie reorganizacji Poczty Polskiej.    Integracja Polski z krajami Unii Europejskiej wymaga podjęcia szeregu działań zmierzających do wyrównania lub przynajmniej zbliżenia poziomu rozwoju poszczególnych sektorów gospodarki do standardów obowiązujących w krajach Wspólnoty. Procesy dostosowawcze muszą objąć również i operatora publicznego, jakim jest p.p.u.p. Poczta Polska. W związku z tym minister łączności zobowiązał Pocztę Polską do opracowania strategii rozwoju oraz programu restrukturyzacji Poczty Polskiej do roku 2005. Celem podejmowanych działań jest przekształcenie Poczty Polskiej w przedsiębiorstwo zdolne do elastycznego kształtowania zakresu działalności i efektywnego konkurowania w warunkach otwartego rynku pocztowego. Jednocześnie p.p.u.p. Poczta Polska, będąc operatorem publicznym ustawowo zobowiązanym do świadczenia usług pocztowych powszechnych, powinna gwarantować ich realizację na poziomie równym lub zbliżonym do standardów europejskich.    Obecnie w p.p.u.p. Poczta Polska prowadzone są intensywne prace nad opracowaniem tego programu. Bazę wyjściową dla tego programu stanowi analiza aktualnej sytuacji przedsiębiorstwa z punktu widzenia zarządzania nim oraz zdefiniowania istniejących problemów, które w zdecydowany sposób wpływają na jego kondycję. Analizą objęto wszystkie aspekty działalności Poczty Polskiej, w tym również system logistyki Poczty Polskiej. Z analiz wynika, że osiągnięcie jakości usług pocztowych na poziomie standardów obowiązujących w pocztach krajów Unii Europejskiej wymaga przebudowy istniejącego w Poczcie Polskiej systemu logistycznego, który pozwoli m.in. na skrócenie czasu przebiegu przesyłek pocztowych, a także zwiększenie ich bezpieczeństwa. W celu osiągnięcia najlepszego efektu w zakresie skrócenia czasu przebiegu przesyłek przebudowę sieci logistycznej Poczty Polskiej należy rozpocząć od określenia konkretnych zadań dla poszczególnych ogniw przy uwzględnieniu planowanych wielkości strumieni przesyłek, możliwości technicznych i organizacyjnych. Należy przy tym uwzględnić aktualny i przewidywany system transportu ogólnokrajowego. Wiąże się to m.in. z koniecznością odejścia od opracowywania przesyłek w obecnych urzędach (węzłach) sektorowych i skoncentrowania zadań związanych z sortowaniem i rozdziałem przesyłek w głównych węzłach pocztowych. Ponadto konieczne jest zwiększenie w dużych węzłach stopnia automatyzacji rozdziału przesyłek oraz zastosowanie w ekspedycji i transporcie przesyłek pocztowych najszybszych środków transportowych, co pozwoli na skrócenie czasu sortowania.    Szczegółowe propozycje w tym zakresie przedstawione zostaną w dokumencie ˝Strategia rozwoju i program restrukturyzacji Poczty Polskiej do 2005 r.˝, który zostanie przedstawiony Radzie Ministrów do rozpatrzenia.    2) Odnośnie do kryteriów, jakimi kieruje się kierownictwo Poczty Polskiej w reorganizacji tzw. urzędów węzłowych.    Aktualnie wprowadzane zmiany w międzywęzłowym systemie ekspedycyjno-rozdzielczym poczty wynikają z konieczności sukcesywnego przystosowywania tego systemu do zmieniających się warunków w ogólnokrajowym systemie transportu. Wiąże się to głównie ze zmianami wprowadzanymi przez PKP, polegającymi na ograniczaniu kolejowych połączeń nocnych, z których przede wszystkim korzystała Poczta Polska. Dla przykładu w 1995 r. poczta eksploatowała 120 ambulansów kolejowych, natomiast w 1999 r. już tylko 86, zaś w planach na 2000 r. przewiduje się ich tylko 50. Stwarza to konieczność organizowania nowych kursów dla przewozu poczty, opartych na sieci połączeń samochodowych i lotniczych oraz dostosowania do nowych uwarunkowań systemu organizacji urzędów węzłowych.    Powyższymi zmianami objęto system ekspedycyjno-rozdzielczy funkcjonujący na obszarze działania Dyrekcji Okręgu Poczty w Lublinie, w którym znajduje się węzeł Skarżysko-Kamienna, wskazany przez posłów Henryka Długosza i Zygmunta Kałamagę w interpelacji. Węzeł ten utracił swoje znaczenie ze względu na likwidację dużej ilości połączeń kolejowych przechodzących do niedawna przez stację Skarżysko-Kamienna. W związku z tym zaistniała konieczność zastąpienia zlikwidowanych ambulansów kursujących w regularnych rozkładach pociągów transportem samochodowym i przekształcenia tego węzła w rozdzielnię sektorową z ograniczeniem jej obszaru działania z 4 sektorów (powiatów) do jednego (powiat Skarżysko-Kamienna). Połączenia samochodowe odbywają się po najkrótszych trasach, zapewniając wymianę poczty pomiędzy poszczególnymi węzłami.    Kwestia zmiany rangi rozdzielni Skarżysko-Kamienna, a także problem zatrudnienia były przedmiotem uzgodnień z działającymi w RUP Kielce związkami zawodowymi.    3) Odnośnie do ˝zagospodarowywania˝ zwalnianych pracowników zlikwidowanych urzędów przewozu poczty.    Według informacji uzyskanej z Centralnego Zarządu Poczty Polskiej w wyniku dokonanej reorganizacji węzła Skarżysko-Kamienna nie dokonano żadnych redukcji zatrudnienia. Nie można jednak przyjąć, że w przyszłości nie zajdzie taka potrzeba. Niemniej jednak kierownictwo Poczty Polskiej dąży do tego, aby wszelkie zmiany organizacyjne odbywały się jak najmniejszym kosztem załóg. W celu ochrony pracowników przed redukcją, szczególnie w rejonach charakteryzujących się wysokim wskaźnikiem bezrobocia, przewiduje się przesunięcia pracowników do pracy w innych służbach pocztowych, np. w służbach okienkowych lub doręczeń pobliskich urzędów pocztowych. Działanie to wpływać będzie na obniżenie kosztów redukcji etatów oraz na skrócenie procesu adaptacji przesuniętych pracowników w nowych warunkach pracy. Chciałbym ponadto podkreślić, że wszelkie zmiany w tym zakresie dokonywane są w uzgodnieniu z organizacjami związków zawodowych działających w poczcie.    Przedstawiając powyższe, pozostaję z poważaniem    Minister    Tomasz Szyszko    Warszawa, dnia 12 kwietnia 2000 r.