Debaty sejmoweXI Kadencja

Interpelacja w sprawie przyszłości pracowniczych ogrodów działkowych

   Panie Premierze! Na terenie kraju nasila się proces zwracania gruntów ogrodów działkowych byłym właścicielom, jak również sprzedaży osobom poprzednio z tą ziemią zupełnie niezwiązanych, z naruszeniem praw działkowców i Polskiego Związku Działkowców, zagwarantowanych ustawą o pracowniczych ogrodach działkowych (z 1981 r. i potwierdzonych nowelizacją tej ustawy z 1995 r.). Zwracając grunt byłym właścicielom, dba się tylko i wyłącznie o ich interes, a zwraca się go nie rzeczywiście poszkodowanym, ale wybranym i przede wszystkim przedsiębiorczym. Przy naprawianiu niesprawiedliwości w stosunku do jednego człowieka krzywdzi się setki polskich rodzin i to prawie zawsze najbiedniejszych. Dzisiaj, gdy głosi się, że państwo otwarte jest na naprawianie krzywd, i czyni to z mocy i w poszanowaniu prawa, należy przypomnieć i podkreślić, że prawem jest również ustawa o pracowniczych ogrodach działkowych, które chroni prywatną własność jednego miliona polskich rodzin i ich związku.    Również niepokojące jest to, że sprawę powszechnego uwłaszczenia obywateli naszego kraju próbuje się załatwić poprzez rozdanie działkowcom działek w pracowniczych ogrodach. Proponowane uwłaszczenie bezpośrednie w postaci sprywatyzowania poszczególnych działek doprowadzi wprost do likwidacji pracowniczych ogrodów działkowych, mających już prawie swą 100-letnią tradycję. Czy będzie to rzeczywiście powód do dumy w przededniu wstąpienia do Unii Europejskiej, w krajach której ogrody działkowe i ruch ogrodnictwa działkowego są pod specjalną ochroną i są chlubą każdego miasta? Sposób wykorzystania prywatnego gruntu przez jego właściciela osobę fizyczną - ograniczone może być jedynie przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a więc proponowane rozwiązania - zachowujące niby funkcje ogrodów działkowych - wydają się być mamieniem ludzi, ponieważ nie mogą być zastosowane w praktyce. Dodatkowo z tak pojętym powszechnym uwłaszczeniem wiąże się chaos. Chaos spowodują różne stosunki własnościowe gruntu, ponieważ nie wszyscy mogli z takiej formy skorzystać, oraz odrębne od gruntu prawo własności urządzeń pracowniczego ogrodu działkowego. Tylko w formie określonej w ustawie z 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych oraz przy pełnej realizacji ustawy z 23 czerwca 1995 r. o zmianie ustawy o pracowniczych ogrodach działkowych możliwe jest stabilne funkcjonowanie ogrodów działkowych zgodnie z ich funkcją urządzenia użyteczności publicznej, a także funkcją socjalną i ekonomiczną dla rodzin użytkujących działki. Rozumieją to działkowcy i dają temu wyraz w protestach kierowanych m.in. do mnie jako parlamentarzysty. Z dotychczasowych prac nad projektowaną ustawą wynika jednak, że głosy najbardziej zainteresowanych nie są brane pod uwagę.    Projekt ustawy w części dotyczącej uwłaszczenia bezpośredniego - moim zdaniem - nie załatwia powszechnego uwłaszczenia obywateli, nie uwzględnia opinii i interesów obywateli, których chce się uwłaszczać na ich majątku, forsuje rozwiązania prawnie i ekonomicznie nierealne, doprowadzi do likwidacji urządzeń użyteczności publicznej dobrze spełniających swe społeczne funkcje od stu lat, wprowadzi chaos urbanistyczny, którego skutki poniosą samorządy miast i gmin. Gdzie w tym wszystkim obiecywane powszechne uwłaszczenie? Gdzie dobro obywateli? Gdzie poszanowanie tradycji i nabytych praw przez społeczeństwo? Takie nasuwają się pytania.    Zwracam się do pana premiera z uprzejmą prośbą o podjęcie działań, które ukrócą dotychczasowe - moim zdaniem - szkodliwe praktyki oraz doprowadzą do skonstruowania takiego projektu ustawy o powszechnym uwłaszczeniu, w którym działki pracownicze w ogrodach działkowych nie byłyby przedmiotem tego uwłaszczenia.    Z wyrazami szacunku    Poseł Jan Sieńko    Słupsk, dnia 2 sierpnia 1999 r.